Aan de mensen die beweren dat een writersblock niet bestaat: ‘Inderdaad het bestaat niet!’ Ik heb de laatste week 5 scenario’s voor sketchfilmpjes bedacht, een leuke cowboy-animatie gemaakt, 3 riedeltjes op mijn gitaar gecomponeerd en een idee voor een radioprogramma uitgewerkt. Maar voor mijn nieuwe voorstelling… geen letter, geen noot, geen gram, geen prut, niks the fuck! En dat dat nu net het dringendste is, zeg! HOERA!
Het is altijd leuk om na een optreden gezellig aan de toog te blijven plakken. Zo leer je nog eens mensen kennen en ontdek je vaak met een huizenhoog cliché ‘dat de wereld toch klein is, hé.’ Gisteren in jeugdhuis Mixit was het niet anders, want wie liep ik daar tegen het lijf? Tomadde . Een man met stalen stembanden, een sympathieke kop en tevens een blog. Het was plezant om tegen Tomadde te kletsen en ik ben dan ook een beetje gegeneerd dat ik het gesprek heb afgesloten met: ‘allez, tot op het internet, hé!’ Het nerd-gehalte van mijn woorden was nog nooit zo hoog en ik zweer hier dan ook plechtig nooit meer dergelijke dingen te zeggen.
‘s Morgens als ik opsta kijk ik eerst naar de statistieken van deze blog. ‘Hoeveel bezoekers zijn er vandaag al binnengewipt?’ Narcistisch, ik weet het, maar ik weet graag hoe het met mijn bekendheid is gesteld. Deze morgen was het aantal bezoekers al vrij groot ondanks het vroege uur van de dag. Vreemd! Eventjes verder gezocht en ontdenkt dat er veel mensen via een linkje van Tomadde waren binnengewipt. ‘Toffe kerel,’ dacht ik en begon aan mijn zware dagtaak. Enkele uren later keek ik, uit pure nieuwsgierigheid, nog eens naar mijn statistieken en ik zag dat het aantal bezoekers nog verder gestegen was. ‘Amai, Tomadde heeft wel heel veel vriendjes op het internet,’ dacht ik en nam, lichtjes jaloers, de draad van mijn dagelijkse beslommeringen terug op. Een uurtje later telde ik toevallig nog eens mijn bezoekers en was het aantal al boven de nooit bereikte piek van 120 gestegen. En toen, toen pas beste vrienden, werd mij verteld dat deze internet-tempel blog van de week is op Clickx! Hoe is het mogelijk! Wie heeft dat beslist? Dat ze dat eerst eens vragen, hé! Ik was er niet op voorbereid om zoveel volk te ontvangen… Neen, niet dat ik het hier vuil ligt of dat ik niet genoeg bier in huis heb, want dat zou een zeer flauwe grap zijn. Het is gewoon allemaal een beetje te vroeg! Er moet nog zoveel komen… Filmpjes, liedjes, spelletjes… *zucht*
Tja, dan zullen jullie maar af en toe eens moeten terugkomen, hé.
*wuift breed grijnzend de nieuwe lezertjes toe*
Goed nieuws, om niet te zeggen, fan-tas-tisch nieuws: volgend seizoen speel ik het voorprogramma van Wim Helsen. Voor de mensen die niet op de hoogte zijn van het reilen en zeilen van deze man: DAT IS DUS WEL EEN KWEETNIEHOE GOEIE KOMIEK, HE! BEGREPEN? En, niet zonder een flinke portie trots kan ik ook nog melden dat Wim Helsen in Nederland werd genomineerd voor de POELIFINARIO, zeg maar de “oscars” van het Nederlandse Cabaret. Dus ik aanzie het als een eer en genoegen om deze mijnheer te mogen voorgaan in een kort, doch hilarisch stukje voorprogramma… RESEPT…uhm, SCEPTER… RESPECT!