Samsonitisch of Gobelijnisme?
Ik durf wel eens, onder het mom van een goeie grap, woorden verkeerd uitspreken. Zo spreek ik van Basmatico-azijn, knelsolder en bevestig ik alles met: ‘indedraad!’. Een schalks trekje dat ik van mijn vader heb geërfd. Hij spreekt ook altijd over “de minigolf” wanneer hij de microgolfoven bedoelt, heeft het over “de lieveling” in plaats van de woonkamer en his all-time favourite: MIETJES MET FROSSELS! Ja, ja, zelfs al tijdens mijn jeugdjaren was humor een rode draad door mijn bestaan.
In het begin zijn dergelijke grapjes leuk en geniet je van de vertwijfelde blikken: ‘oei, moet ik hem nu verbeteren of is dat onbeleefd?’ Zeker als je na een zware tegenslag met een uitgestreken gezicht zegt: ‘Tja, shit happenings! You win soms and you lose soms, hé!’ Maar na een tijdje worden die opzettelijke versprekingen, behalve irritant voor je naaste omgeving, ook een soort gewoonte. Dan floepen ze eruit zonder dat dat de bedoeling was. Of, wat nog erger is, weet je niet meer wat de juiste uitdrukking is. Je kan alles nog proberen verdoezelen onder het motto: ‘DYSLEXICS HAVE MORE FNU!’ maar als je jezelf op een mooie dag ‘mijn jeus neukt!’ of ‘jaha, dat liep van een gesmeerd dakje!’ hoort zeggen, dan is de lol er af… Dan is het een ziekte!
Geschreven op 24 April 2006
over Vanalles
Het is inderdaad vooral je directe omgeving die daar stapelzot van wordt.
Als ik voor de zoveelste keer aan de telefoon de vraag ‘Is uw vrouw soms thuis?’ beantwoord met ‘Ja, soms wel.’ – dan kan vooral mijn vrouw daar niet mee lachen.
leaver you than me!
Het gebeurt onbewust bij iedereen, zo heb ik mij eens missproken bij het bestellen van een belegd broodje…
De haas was goed maar de kam was minder…
Gilles de la tourette man. Gilles zeg ik u! Men zegge het voort!
ge moet hem allemaal nog een beetje stimuleren, ja.
ofte mexican peppers, meppers noemen
en i., ik denk dat we da beter aan u overlaten
Gilles de la Tourette is toch onophoudelijk vloeken, niet?
Wat betreft bewuste versprekingen: ik doe er graag aan mee, en ja, ik ben blijkbaar ook zo’n appel die niet ver van de boom is gedesht. En ja, ik zeg ook ‘indedraad’. En ja, mijn pa heeft het ook over minigolf, for christ’s sake. En zijn ‘allez, au reservoir hé’ bij het afscheid heb ik van hem overgenomen. Papaaa, ik lijk steeds meer op jou.
Trouwens: een Senseotoestel noemt hij een Sensoa. En dat doet hij niet met opzet.
en trouwens, met de Lunatics brengen jullie snelkolder. Denk dààr maar eens over na
Gille de la tourette is veel meer dan vloeken. Dat vloeken is iets wat heel vaak deruit wordt genomen voor de komische noot ervan. Het Gilles de la Tourette syndroom zorgt ervoor dat je oncontroleerbare tics krijgt. Die tics kunnen verwijten zijn maar kan ook gewoon onbewust onzinnigheden uitkramen.
jaja. Ooievaar en Boshoer snappen ze volledig in Pladijs…
“Parijs, slimmeke!”
@ Nick: Thanks doctor Nick!
mijn mama noemt polspoel en desmet altijd guy en polspoel
De kinderen hebben juist de samsongeneratie verwerkt wandelen ze met de 21e eeuw recht de Henk Ryckaertgeneratie binnen…
vanaf nu Loebas: kinderen niet toegelaten
Sounds familiar. Vooral de drummer van één van mijn vorige bandjes maakte er een sport van om de eerste letters van woorden te verwisselen. Zelf ben ik ooit eens uit mijn pullelpop-tent gestrompeld met de woorden : “godverdoeme, ‘k heb voete natten!”.
pullelpop, ja … goe bezig tomadde! aah!
nog een classic van mijn pa: ‘en het mens werd plots helemaal historisch’.
Oe, oe, nog één!
Als je een slaapmutsje, de spreekwoordelijke laatste, gaat bestellen:
‘Allez, one for the throat!’
Ik voel er ook één opkomen:
Inderdeed
en nog één
auf wiederschnitzel
en nog één
mompelpoes
en nog één
nee da wast
Uit de oude doos… remember Henk: “Mama, tante Mibreil woont in een pattepent”…
Tja, wij verstonden hem! Gelukkig!
Hey, het was wel een “appament”, hé!
Mijn “all time favourite” is zonder twijfel Silly Wommers!
we mogen dus wel cloncuderen dat er hier serieus wat mensen met een braakgesprek zitten.
en daarmee pasta,
hoe morantisch,
een vreemde eend in de kudde,
potvolchoco,
en welslaap!
(en “one for the throat”, die moe’k onthouden…
lol !! Wij gaan de problemen anders steeds met verkrachte eenden te lijf !
Ooit in een kruidenier iemand een choc poto horen bestellen…
Waar ik vandaan kom durven sommige (ik zeg sommige) mannen zich wel eens aan een wat oridinaire “mijn jozze bokt” vergrijpen… En: vraagje: Hoort ongecontrolleerd boeren met daarop volgend “sorry, ik kon niet luider” ook tot deze categorie?
bb.
Nog ééntje!
Okay, I will smoke my cigarette up and drink my glass out so we can go to house…
Good so!
Net een mooie gezegd: Ik wil bollievallen.
Volleyballen dus
[...] Ik ben geen hypochonder! Ik heb echte ziektes! Het heeft ook niks te maken met mannelijke kleinzierigheid. Ik ben echt ziek. Ik heb fotomimiek. Telkens er een camera in mijn richting draait, verkrampen mijn gelaatspieren tot een afzichtelijke grimas. Op veel foto’s is mijn smoel scheefgetrokken, staan mijn ogen paraplu of hangt mijn tong uit mijn smikkel. ‘Kan jij nu nooit eens normaal doen?’ is dan ook een vraag die men mij regelmatig in het gezicht slingert. Maar zoiets gebeurt niet met opzet, het is echt een ziekte. En ik ben ook lang niet de enige…misschien heb jij zelf zo iemand in jouw familie: een tante die een panische grijns op haar gezicht krijgt wanneer een cameralens in haar richting wijst, een nonkel die zijn kin vooruit steekt en de rug recht, een nicht die haar ‘blokjes’ achter een stijve bovenlip verbergt of een moeder die met de handen in het haar ‘neen, neen, mijn haar, nu niet’ roept. Vele mensen gaan gebukt onder de symptomen van deze zware ziekte. Gisteren namiddag was dan ook een ware foltering. Ik was het slachtoffer van een fotoshoot. Neen, niet voor één of ander hip week- of maandblad maar voor de affiche van Loebas. Ja, ik had er één zonder mijn kop kunnen maken, maar dat past niet bij mijn ijdelheid. Jammer genoeg lukt het me met de beste wil van de wereld niet om een beetje naturel uit te stralen. Voze koppen en scheve muilen, ja. Maar verleidelijk of mysterieus in de lens kijken, ho maar. Ik probeer wel, maar het resultaat is meestal een schaapachtige plechtigecommuniekop. Zijn er trucs om deze dingen te overwinnen? Ik weet het niet. Bestaat er een medicijn voor deze vreselijk ziekte? Professionele hulp, nu! [...]