Het zou niet mogen, maar ik ben daar gevoelig aan: negatieve reacties. Het is een cliché, maar ze wegen harder door dan de positieve. Eén slechte reactie kan tien goeie in één knip laten verdwijnen. Als die reactie dan nog eens door een paar duizend mensen gelezen wordt, dan word ik zenuwachtig. Wachtend op het vonnis. Het verdict. De plechtige proclamatie.
Maar gelukkig maakte ik mij zorgen over niks. Want hoeveel sterren krijgt mijn lieve Loebas in de Morgen: DRIE! Kijk, als ik dat zie staan dan val ik toch even op mijn gat en puf ik. Weg stress. Het is niet onverdeeld positief, maar dat had ik ook niet verwacht. Er wordt een eerlijk oordeel geveld. Ik weet dat het hier en daar nog een beetje rammelt, maar naar mijn bescheiden mening mag mijn beestje er al zijn. Meer zelfs: ik ben verdomme trots! Wat op losse schroeven staat wordt binnenkort wel vast gezet of gewoon gedemonteerd en gedumpt.
Een mooie recensie, een stevig hart onder de riem. Merci en laat de boekingen nu maar komen.

Geschreven op 27 September 2006
over Pers