Dat is dus het moeilijkste van allemaal: een liedje schrijven. Maar ik moet en ik zal tegen morgen een nieuwe hit hebben. Ik heb sowieso nog een liedje nodig om Loebas wat meer in evenwicht te krijgen en het zal mijn stukje voor cameretten ook meer body geven, want daar boven onze landsgrens zijn ze gek op liedjes. Dus nu probeer ik al een paar dagen (lees: weken) die twee vliegen in één klap te slaan. Het lukt al aardig, de flarden tekst beginnen al aan elkaar te hangen en de melodieën vliegen hier de kamer rond, maar de tijd dringt. De organisatie van Cameretten heeft een try-out tournee gepland. Zo kunnen alle halve-finalisten (waaronder ik *onderdrukt glimlach*) hun stuk nog een paar keer voor een live publiek gooien. Dat is fijn… maar het begint morgen… dus dat liedje moet tegen morgen af!
Tralalalalaaaa…

update: … en dan sta je dat ding te zingen voor een Nederlands publiek en dan struikel je over de woorden en over de akkoorden en dan denk je: ‘hm… misschien is het liedje nog niet he-le-maal af, Henk!’ *zucht*

update bis: … ondertussen is het liedje al volledig omgegooid met een lekkere aggresieve dissonante intro en een swingende brug. Het gaat de goeie richting uit! Nu het refrein nog een beetje aanpassen en dan zijn we er, denk ik.

Geschreven op 7 November 2006
over Optreden