Het ergste is al geweest
Aan de fans die gisteren aan het radiotoestel gekluisterd waren, wachtend op mijn zoetgevooisde stem: sorry. Het werd overal aangekondigd dat ik radiofonisch in menig vlaamse huiskamer zou verschijnen in het programma het ergste is al geweest (radio 1). Maar aldus geschiedde niet. Ik ben er namelijk uitgeknipt. Niet omdat ik een vuile bek heb, want dat valt best wel mee, maar wegens technische storingen.
Ik had speciaal voor dat programma een liedje geschreven. Een soort heldendicht voor Zinedin Zidan, de gevallen ridder. Om dat alles een beetje in te leiden had ik een klein stukje stand-up geschreven over andere gevallen voetbalhelden. Om mij muziekaal te ondersteunen had in Lieven van neveneffecten gevraagd of hij de tweede stem in het refreintje voor zijn rekening wou nemen. De man heeft wel wat ervaring qua gregoriaanse zang, dus dat kon niet mislukken.
Tijdens de opnames verliep alles goed. Het inleidende stukje ging er in als zoete koek. De schaterlachen rolden door de zaal, ahum… Tot ik mijn gitaar ter hand nam. Ik sla het eerste akkoord aan maar hoor mijn instrument niet. Ik vraag beleefd maar duidelijk aan de mensen in de zaal: ‘komt mijn gitaar er nog door?’ Vanuit de zaal weerklinkt een beamend antwoord. Ik hef het lied aan, maar ik heb constant het gevoel me dat er toch iets niet klopt. Maar gesteund door Lievens engelenstem ga ik door. Onzeker. Ik struikel over mijn woorden, ik twijfel, mij stem wordt onvast. Na twee strofes zie ik ineens een man over het podium kruipen, druk in de weer met kabels en technische bakjes. Een kleine plof en dan hoor ik ze wel: mijn gitaar. Het eerste stuk was volledig acapella. Ik vloek. Luidop. Twijfel. Zou ik doorgaan of herbeginnen? Ik besluit om door te gaan omdat die sfeer van geklungel en gepruts wel grappig overkwam. Maar nu blijkt alles er uitgeknip te zijn. Ik begrijp dat want op radio komt zoiets niet echt over denk ik. Maar de nieuwsgierigen kunnen de volledige opname hier beluisteren. Hoewel, volledig. Het inleidende stukje is er afgeknipt, maar de muzikale (met nadruk op kale) prestatie staat er wel op.
Geschreven op 31 December 2006
over Vanalles
Ik dacht al! Ik heb geluisterd en dacht al dat ik je net gemist had door een toiletbezoek!
Zo spijtig zeg!
Schoon nummer, très Boudewijn De Groot; vond dat het, althans via de radio 1-site, wel goed overkwam. Hadden ze ‘r het inleidend stuk ook wel aan mogen laten. Waar zat Seppe trouwens?
Ik kijk, reikend met mijn hals, uit naar de show in Aalst.
Hoe?
Hebben ze Seppe er volledig uitgelaten! Ze hebben hem, net zoals bij mij, volledig uit de radio-versie geknipt, maar ik dacht dat hij wel op de internetversie voorkwam.
hm…
Ik heb het op podcast herbeluisterd. Dennis Nowe had ik nooit van gehoord en was dus lekker nieuw. Dan toch maar even op google video gekeken naar werk van die – mij onbekende – naam, en stelde vast dat ,hoe sterk hij ook in audio overkomt, dan toch ineens verwatert als er beeld is. Voor Nowe dus liefst geen tv maar qua hoorspel ‘ne sterke pee…
Lieven was ook weer sterk… maar ik verwacht niet minder… en toch blijft hij zelfs met die verwachtingen het nog steeds invullen… petje af!
De maatschapijkritische rijmelarijen ingefluisterd door de muze van frustratie in het oor van frits… Er zal wel een publiek voor zijn, maar ik mis het relatieverend weglachen daarin. (zal wel aan mij liggen dan)
en dan comilfoo ineens in dat rijtje… met een hoogculturele serieux en enkel een triest lachen met des werelds leed tussen de regels… hm… paste niet echt in de formule van deze show… beetje verloren misplaatst…
Hugo Mathijsen… ja… immer goed… grappig en nihilistisch alle serieux dan overboord gegooid… Geen billenkletsers maar onderhoudende kwaliteitsradio over een wereld gezien door de gele bril van een gedecoreerde kleiwroeter… met levenswijsheden in kazachse spreekwoorden… ik kan het wel smaken…