Milow is te moeilijk
Geschreven voor damusic.be.
Het gaat goed met Milow. Met You don’t know heeft hij een mooie zomerhit te pakken en hij speelt deze zomer op zowat ieder festivaltje. Zo ook op De Nacht Van De Jukte in het landelijke Geluwe. Vorige zondag stond hij daar van jetje te geven en menig meisjeshart ging sneller slaan. Sommige tienerkeeltjes kweelden alle nummers van de set vrolijk mee maar één nummer stak er met kop en schouders boven uit. Toen bovenvermelde zomerhit ten berde werd gebracht begon iedereen uit volle borst mee te zingen, zij het niet altijd even tekstvast.
Het moet een fantastisch gevoel zijn om daar op het podium te staan en dan een enthousiaste meute mensen jouw eigen gebrouwen nummer te horen meezingen, maar in dit geval blijkt de tekst een beetje te moeilijk. Het eerste deel van het refrein bekte iedereen vrolijk mee ‘you don’t know, you don’t know, you don’t know anything about me and I don’t even know your name’ klonk het uit één mond. Het tweede deel werd ook enthousiast mee gekeeld: ‘you don’t know enni tin baaw mi…’ maar dan slaat de twijfel toe, het volume wordt duidelijk minder en er wordt zowaar gemurmeld: ‘… en aa don… wouwou… zo néééééé…’
En niet alleen de vriendelijke mensen van het pitoreske Geluwe hebben problemen met de tekst, toen ik vandaag een fragment van het optreden op Werchter hoorde was er hetzelfde onzeker gemompel te horen. Hilarisch, maar zeer vervelend voor Milow zelf. Daarom, zie hier, het volledige refrein van zijn hit:
you don’t know you don’t know
you don’t know anything about me
what do I know I know your name
you don’t know you don’t know
you don’t know anything about me anymore
En dat ik nu niemand meer hoor murmelen, hé!
Geschreven op 6 August 2007
over Vanalles
Ach, als de Benne de tridentijnse mis terug herinvoert en wij allemaal elke zondag voor meneer pastoor present zullen moeten geven, betwijfel ik of we van de eerste keer vlot op het dominus vobiscum zullen kunnen beantwoorden.
Hey!
Het gaat hier over popmuziek, hé. Oké, ik neem aan dat uw latijn even vloeiend is als dat van mij, maar we mogen niet vergeten dat er ook gewone (lees: minderwaardige mensen) op onze festivals rondlopen en dan is het engels, liefst in een repetitieve vorm, de beste omgangstaal. Toch?
Daar breng ik niets tegen in.
Hoewel popmuziek wel de ideale manier zou zijn om het Latijn terug wat hipper te maken… Waarschijnlijk zijn er nu in het vaticaan al dertig denktanks mee bezig.
WE NOEMEN HET POPEMUZIEK!