|
Foto's The Joker
Steven Duerinckx heeft foto’s genomen, afgelopen zondag in The Joker.
YEEEEEAH!
Ik loop al de hele dag met mijn kop in de wolken. Gisteren heb ik mijn eerste try out gespeeld en het was een schot in de roos. 25 minuten geslaagd materiaal. Hier en daar moet er nog wat aan gesleuteld worden, sommige stukken kunnen nog wat uitbreiding verdragen maar er moet niks geknipt worden. En dat doet deugd.
De aanpak is dan ook anders dan bij mijn vorige voorstelling. Ik heb mij voorgenomen om alles eerst als stand up te try outen en pas later, als alle grappen goed zitten, de rode draad er doorheen te vlechten. En ik moet zeggen: ik ben tevreden over deze manier van werken. Het is een super fijn gevoel, op dat podium te staan met een micro in uw pollen en een hoop grappen in uw zak. Zonder alles eerst woord voor woord in te studeren, maar de formulering van de grap op het podium uit uwen duim zuigen, puur op adrenaline. Geestig!
Zo ontstaat er een natuurlijke manier van vertellen en daar ben ik naar op zoek. Eerste experiment geslaagd, nog velen te gaan.
OP NAAR DE VOLGENDE!
Zondag wordt het druk
Zondag op uw TV en in uw café.
ZIN ZIN ZIN
Morgen vertrek ik op GWP, hoezee, hoezee!
4 dagen met 60 pubers in hetzelfde kot en ik ontplof bijna van de goesting! Volgens mij zit daar een leuk TV-format in:
zware stem: 60 puistekoppen en 6 leerkrachten…
beeldfragment: ‘We gaan die rotzakken afmaken! YEEEEEAH!’
wie zal het halen…
‘De Smet! Strafstudie! … Ojooo, das kweetniehoe oneerlijk, maat!
wie overleeft de ultieme zenuwsloop…
‘Hé, wacht eens collega, hier klopt iets niet… ZE HEBBEN KUSSEN ONDER HUN LAKENS GESTOKEN!’
wie gaat naar huis als winnaar van…
De max, hier gaan ze ons nooit vinden… krrrrrrr… Shit wa was da? WHAAAAAAAA!
ZEEKLAS 2007!
Try out Karton 1
Ik heb het net even nageteld: ik heb ongeveer 20 minuten nieuw materiaal. 20 kraakverse, sprankelende minuten humor uit mijn duim. Ik moet zelfs na de elvendertigste leesbeurt bij enkele passages glimlachen (en inwendig bulderen). Maar dat wil niks zeggen. Mijn publiek bestond tot nu toe uit een varen, de kat, het klamme washandje op de rand van de wastafel en mijn lief. Het echte, genadeloos strenge publiek heeft nog niks gezien. De spanning stijgt want het moment van de waarheid nadert. Volgende week zondag speel ik mijn eerste try out van Karton, in Antwerpen. In de thuishaven van den Alex… The Joker.
Bedankt voor het pijpen
Hoe een put graven voor een ander om er dan zelf in te donderen. Les 1.
Pascal, mijn technieker on the road, en ik hebben de gewoonte om elkaar af en toe een spreekwoordelijk kloot af te trekken. Kleine practical jokes. Een stoelpoot half doorzagen, zout in de koffie, gewone kwajongensstreken. Mijn nieuwste, subtieler grapje doe ik via overschrijving. Af en toe moet Pascal betaald worden en dan durf ik bij het overmaken van zijn zuurverdiende centjes wel eens een boodschapje achter te laten. Voor uw borstcorrectie bijvoobeeld dit is echt de laatste keer dat ik u betaal, vuile afperser of eerste afbetaling voor het leveren van een verse neger.
Ik hoop dan altijd stilletjes dan één of andere bankbediende bij het lezen van deze boodschappen zich in zijn koffie verslikt en vooral: dat Pascal bij zijn volgend bankbezoek achterdochtige blikken toegeworpen krijgt. Gniffel, gniffel, gniffel.
But the plan kinda backfired on me, man.
Deze morgen zat ik bij mijn vriend, de bankbediende, financiële transacties te regelen, tot hij plots samenzweerderig naar voor leunde: ‘ik heb vorige week nogal moeten lachen, er stond hier bij één van uw overschrijvingen: bedankt voor het pijpen. ‘t Is te hopen dat het de moeite was. Maar ja, voor zo veel geld mag da wel, hé. Hè, hè, hè (vettige lach + knipoog).’ Hoewel ik zag dat hij de ware toedracht van ‘ons spelletje’ door had, probeerde ik toch stamelend een uitleg te formuleren… Wat niet echt lukte.
Boy, was my face red!