Het heeft mij altijd gefascineerd. Hoe een school vissen zich als één geheel kan verplaatsen. Als één grote vervormbare vis. De ene keer een dikke slome, dan ineens een snelle zilveren flits. Wie bepaalt de richting? Wat is het afgesproken teken? Wie schreef de verzen van dit visueel gedicht? (sorry, ik weet het, ‘t klinkt pathetisch, maar lees gewoon verder) Er ontspint zich een geimproviseerd onderwaterballet zonder regiseur noch choreografie. Bizar, surealistisch, ja zelfs bijna onnatuurlijk.
Gelukkig voor de watervrezenden onder ons bestaat er een gelijkaardig fenomeen in de lucht. Spreeuwen! Deze kleine kersendieven kunnen, als ze een beetje met velen zijn, een prachtig schouwspel opvoeren. Soms is het klein en zo heb ik er al een paar gezien…

… soms is het imposant…

Dat wil ik ooit nog eens live zien!
Nature rocks!

Geschreven op 12 November 2007
over Vanalles