Het heeft mij altijd gefascineerd. Hoe een school vissen zich als één geheel kan verplaatsen. Als één grote vervormbare vis. De ene keer een dikke slome, dan ineens een snelle zilveren flits. Wie bepaalt de richting? Wat is het afgesproken teken? Wie schreef de verzen van dit visueel gedicht? (sorry, ik weet het, ‘t klinkt pathetisch, maar lees gewoon verder) Er ontspint zich een geimproviseerd onderwaterballet zonder regiseur noch choreografie. Bizar, surealistisch, ja zelfs bijna onnatuurlijk.
Gelukkig voor de watervrezenden onder ons bestaat er een gelijkaardig fenomeen in de lucht. Spreeuwen! Deze kleine kersendieven kunnen, als ze een beetje met velen zijn, een prachtig schouwspel opvoeren. Soms is het klein en zo heb ik er al een paar gezien…
… soms is het imposant…
Dat wil ik ooit nog eens live zien!
Nature rocks!
Kan er iemand helpen? Ik vraag het hier al een aantal dagen rond mij, maar niemand kan helderheid verschaffen. Heeft er iemand nog een idee wat er aan het gebeuren is? Moeten we bang worden? Dreigt er een burgeroorlog? Zijn wij dan zulke lakse mensen dat we ons land zomaar in twee stukken laten scheuren? Waarom reageren wij niet? Moeten we blij zijn? Bang? Verontwaardigd?
Vele mensen rondom mij stellen dezelfde vragen maar niemand kan een bevredigend antwoord geven. Het is allemaal zo complex geworden dat niemand nog weet hoe te reageren. Bang om iets verkeerds te zeggen? Ik ben eerlijk gezegd ook de weg kwijt in het surrealistische schaduwspel dat ik de laatste weken op mijn TV volg.
Ik denk dat we allemaal nood hebben aan een kleine opfrissing.
B-H-V for dummies.
Kan er iemand eens kort en duidelijk uitleggen waarom dit zo’n emotioneel beladen onderwerp is? Zodat we op de betoging achter onze slogans kunnen staan en met een overtuigde stem: ‘Vuile Walen!’ kunnen roepen. Of ‘België Blijft!’. Of ‘Vlaanderen de Geeuw!’
Op de barricade!
Met vlaggen en wimpels!
Stoere blozende knapen en meiden, vechtend voor onze idealen.
We zullen protesteren tegen die prutsers in Brussel, en de wereld laten zien dat we geen laks volk zijn, maar vechters die eventueel bereid zijn om te bloeden voor hun land… want zonder de Walen zijn wij Nederlanders…
Want er komt een betoging… Toch?
Ik werd gisteren, of wanneer was het?
… deze week ergens gebeld door de menschen van comedy casino…
Of ik zin had om nog eens op hun festival te komen spelen? ‘Da zal wel zijn da!’ Blafte ik enthousiast in de telefoon. En dus bij deze weet u nu ook dat ik zondag 9 december op Comedy Casino Royal in het ICC te Gent mijn grappige zelve zal staan wezen!
En verder?
Verder niks.
Behalve dat er vannacht een leger mieren via mijn neus en open mond naar binnen is gekropen en dat die nu in mijn hoofd en longen op wollen pantoffels de sirtaki dansen.
STOP DAAR MEE!
Ik had het nochthans gezworen, ik zou nooit meer aan wedstrijden meedoen. Maar ik kan het niet laten. Het competitiebeest in mij komt steeds weer naar boven. Ik moet en zal mij met anderen meten. Ik heb mij dus ingeschreven. De DVD is aangekomen, dat heeft Taxipost mij gemeld. Nu, enkel nog wachten op een berichtje van De Grote Snor. En laat ons samen bidden, beste vrienden, dat ik deze keer wel mag meedoen, want ‘t is ondertussen al de derde keer dat ik iets opstuur… Hopelijk verdrinkt mijn tape niet tussen alle andere ingezonden grollen, want ik denk dat ze daar momenteel overspoeld worden. Gezien de hype en al.
Ik heb al van een paar collega’s gehoord dat zij ook willen meedingen naar de grote hesp. Ik ben benieuwd wie er door de zorgvuldige zeef van Mortier zal vallen. Het is natuurlijk niet gemakkelijk, comedy selecteren op basis van beeld en geluid, zonder die broeierige sfeer van een live publiek. Ik had het leuker gevonden als er een preselectie was geweest, een beetje zoals de rockrally. Maar misschien moet ik daar over beginnen emmeren als ik er weer eens niet bij ben…
Anyway, succes aan iedereen en dat de mens met de beste inzending moge winnen!