Ik heb soms de rare neiging om ons kat (aka Santa Boogie) andere namen toe te kennen. Dan hoor ik mezelf ineens dingen zeggen als: ‘ha, Aspro 500 bruis! Komt ge nog eens achter eten schooien.’ Of als hij onder de zetel ligt te klauwen: ‘Allez, stop daar mee… Zetelgaragist.’ Of ‘Ha, Pianomonster. Hoe was ‘t met Frank Sinatra?‘ Frank Sinatra is een zwerfkat bij ons in de buurt, hij heeft blauwe ogen en ziet er altijd een beetje verfrommeld uit. De witte kat van de buren noem ik Bruno, de gestreepte Sofie. Vraag mij niet waarom, ik ben daar goed in. Ik kan goed namen geven. Vind ik, toch. Hm. Misschien had ik toch beter geschreven dat ik straks op Canvas naar Top Gear ga kijken. Of zoals ik het altijd noem: Vroem-tuut, tuuuut.

Geschreven op 8 April 2008
over Vanalles