Bio

Henk Rijckaert is een grapjesmaker, zowel voor TV als op het podium. Als stand-upcomedian heeft hij op zowat alles wat (van ver en van dicht) op een podium lijkt, gestaan. Van café tot parochiezaal, van jeugdhuis tot cultuurtempel. Ook op uw vertrouwde kijkbuis is hij frequent te zien en dat vooral in zijn hoogsteigen TV-show: het kijkcijferverpulverende Canvasprogramma Zonde van de Zendtijd.

Henk Rijckaert (1974) draait al een hele tijd mee in het Vlaamse humorcircuit. Hij begon jaren geleden als improvisator bij het gentse improcollectief The Lunatics en vond gaandeweg zijn eigen stijl als comedian. Sinds 2 zeer geslaagde en succesvolle tv-seizoenen van het bekroonde Zonde van de Zendtijd en enkele hilarische verschijnigen op Comedy Casino is hij bij het ruime publiek geen onbekende meer. Maar het natuurlijk biotoop van Henk is en blijft het theaterpodium.

Met zijn eerste korte programma, het Pulp Fiction-sprookje De Duif, haalde hij in 2003 meteen de finale op Humorologie. Op de editie van 2005 van dezelfde wedstrijd stond hij opnieuw in de finale, dit keer met zijn tweede korte programma Het Vergrootglas, en sleepte er publieks- én persoonlijkheidsprijs in de wacht. In 2006 stond hij in de finale van het prestigieuze Nederlandse Cameretten, en leverde hij een uitstekend ontvangen eerste avondvullende voorstelling af, Loebas.

Na Loebas volgde het bejubelde Karton (2008), dat intussen ook voor het nageslacht op DVD werd vereeuwigd (label: Pias Comedy) en in 2010 op Canvas te zien was. Op diezelfde zender maakte Henk ondertussen ook samen met collega-comedian Bert Gabriëls het geweldige humorprogramma ‘ Zonde van de Zendtijd’; met het intussen bekende succesverhaal tot gevolg. Een verhaal dat overigens nog niet aan zijn eind is, want in het najaar van 2011 komt er een nieuwe reeks op TV.

Maar eerst is er dus voor henk een 3de avondvullend theaterprogramma, ‘ Het Experiment’ .

HET EXPERIMENT

In deze nieuwe comedyshow keert Henk Rijckaert terug naar zijn eerste liefde: de wetenschap. Hij zet een ‘wetenschappelijk’ experiment op poten om na te gaan of het mogelijk is om een leugen over heel de wereld te verspreiden. Wat volgens hem niet echt een groot probleem kan zijn als ziet hoeveel leugens er rond ons te horen en te zien zijn.

We worden door iedereen belogen en bedrogen.
We weten niet meer wie te vertrouwen, behalve onszelf.
Wij zijn de enige eerlijke mensen,
terwijl rond ons het netwerk van leugens zich dichtsnoert.
Zou het niet fijn zijn om keihard terug te slaan?
Zou het niet fijn zijn om ook te liegen en te bedriegen?
Zonder gestraft te worden. Zonder ook maar één grammetje spijt.
Zou het niet fijn zijn om al die smeerlappen te verpletteren onder één grote
wereldomvattende leugen?

Henk sleept in Het Experiment zoals steeds zijn toeschouwers met zich mee in zijn hoogstpersoonlijke wereld. Als zeer begenadigd verteller en opmerkzame observator laat hij u een werkelijkheid zien die u misschien nooit eerder had opgemerkt. Hij maakt gedachtesprongen die enkel hij kan bedenken en sleurt u gewild of ongewild mee in zijn eigen realiteit. Een puurwetenschappelijke realiteit deze keer, dat is evident.